36 ساله شدم

از تولدم چیزی بخاطر ندارم ولی شنیده ام ساعت 9:10 صبح 25 اردیبهشت 52 در بیمارستان میثاقیه تهران بدنیا اومدم. وزنم 3.1 کیلوگرم بود و از ابتدا کمی اضافه وزن با من همراه بوده.

کلاس پنجم دبستان که بودم ، خیلی عشق جشن تولد گرفتن و دوست دعوت کردن داشتم و در یک عملیات انتهاری بدون اینکه به پدر و مادرم بگم ، کلی از دوستامو به خونه برای جشن تولدم دعوت کردم. مادرم خیلی از این کارم عصبانی بود ولی با کمک پدرم تمام مشکلات حل شد و کیک تولد و بقیه تشریفات جشن آماده شدن. شب بیاد ماندنی بود. برای 7 نفر از دوستان که میخاستن بازی کنن ، تعداد 6 صندلی در وسط خونه آماده شد و ضبط هم مشغول پخش آهنگ. به محض اینکه مسئول ضبط ، اون رو خاموش میکرد بچه ها باید روی نزدیک ترین صندلی می نشستن و کسی که نمی تونست بشینه و سرپا میموند ، میسوخت و برای دفعه بعد نیز یکی از تعداد صندلی ها کم میشد. بعد از شام و باز کردن هدایای تولد ، با هم ایروپولی بازی کردیم و با اینکه من در ابتدای بازی سوختم ولی واقعا شب موندگاری برامون شد ، البته با زحمات زیاد برای خانواده ، ولی پدرم از این کارم ناراضی نبود و خوشش هم اومده بود.

دیگه جشن تولد به اون صورت نداشتم ولی هرساله پدرم کیک نسکافه ای برای این روز می خره و دور هم هستیم و مادرم از خاطرات بچگی ام و ساکت و بی آزار بودنم تعریف میکنه.

راستش اصلا خوشایند نیست روزیکه بدنیا اومدم برام یادآوری شه که یکسال دیگه از عمرم گذشت و من پیرترشدم ، درهر صورت امسال قصد دارم از اون مدل شمع هایی که هیچوقت تموم نمی شن بخرم و روشن کنم و آنرا فوت نمیکنم تا شاید سن من هم همیشه همین بمونه!!!