بنی آدم اعضای یکدیگرند

معمولا این صحنه رو  چند بار در هفته میبینم. صبح که میام سرکار ، یه پیرمرد حدود 80 ساله با پشتی خمیده و کت شلوار نسبتا رسمی رو میبینم که یک چرخ باربری کوچکی (نه از اون مدل هایی که برای خرید میوه و … هست ، بلکه از اون چرخهای باربری که تو ترمینال ها هست) رو هدایت میکنه. درکنارش مردی 50 ساله هم مراقبش هست و ایشون رو همراهی و هدایت میکنه. فکر کنم ایشون به تنهایی قادر به بردن چرخ دستی و عبور از خیابون نباشه و ضمنا کسی نیازی آنچنانی به اون چرخ دستی که وسایل زیادی جا نمی گیره نداره. نکته ای که من متوجه شدم اینه که آقای 50 ساله احساس مثبت بودن رو به پیرمرد هدیه داده و خودش هم داره لذت میبره. حالا کسی نیاز به کار اونا داره یا نه بین این دوتا زیاد مهم نیست.  این دو با  ”بنی آدم اعضای یکدیگرند”  لذت میبرن . البته اینا تفسیر من از ماجرای مشاهده شده صبحگاهیه و امیدوارم روزی وقت شه و بتونم باهاشون صحبت کنم.