بالاخره سفر طالقان به انجام رسید و جای همه عزیزانی که این منطقه ییلاقی و خوش آب و هوا رو ندیدن ، بسیار خالی.
جاده طالقان با یک بریدگی از اتوبان کرج – قزوین جدا میشه (بعد از هشتگرد) و از کنار سد طالقان بسمت این منطقه زیبا و بکر پیش میره. ترافیک جاده در حد مطلوب و خود جاده اش هم کوهستانیه.
از روستاهای این نواحی هرچی تعریف کنم کمه. روستای گیلرد (زادگاه طالقانی و خانه ایشان) ، یکی از روستاهای است که بازسازی شده و قریب 50 درصد جمعیت گیلرد فقط روزهای پنجشنبه و جمعه به این روستا می آن . در گیلرد فقط صدای جوی آب و بادی که درختان سربه فلک کشیده گردو رو به صدا در می آره ، بگوش میخوره. وای خدای من چه آرامشی در این منطقه خلق کردی . خانه طالقانی که الان بصورت موزه هست ، روزهای پنجشنبه و جمعه قابل بازدیده. اگه به این منطقه گذرتون افتاد ، حتما از این خونه هم بازدید کنین ، هنوز با قدمت 150 ساله اش انسان رو برای زندگی در اونجا وسوسه میکنه و سرسبزی اش واقعا روح رو به پرواز درمیاره.
خلاصه عزیزان شنیدن کی بود مانند دیدن . هر کجا که هستین (حتی خارج از کشور) می ارزه که برای دیدن این منطقه در این فصل سال برنامه ریزی کنین.
پیشنهاد خوبی است. من این بار که ایران آمدم سعی میکنم همسر مهربان را به اون سمت بکشانم کاش میگفتی فاصله اش از تهران چند ساعت است؟ و اصلا از کدام جاده باید رفت.
Comment با مهتاب ز — جولای 7, 2008 @ 8:43 ق.ظ |
منم راجع به اونجا زیاد تعریف شنیدم ، یکی از دوستام اهل اونجاس ولی تهران زندگی می کنه ، عکسای اونجارو تو اردیبهشت ماه دیدم درست مثل تصوری بود که از بهشت داشتم… خوشحالم که بهت خوش گذشته …
Comment با نلی — جولای 7, 2008 @ 1:50 ب.ظ |